Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/1967 K.2017/7280

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12.12.2017 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ... ... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat ... ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı; mirasbırakan babasının, maliki olduğu 2 nolu parselinin 1/4 payını davalı oğlu ...'ya, 1/4 payını da davalı kızı ...'e değişik tarihlerde satış yoluyla temlik ettiğini, işlemlerin mirastan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ileri sürerek miras payı oranında tapu iptali-tescil, olmazsa tenkis isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Davalılar, gerek taşınmazın alımında gerekse inşaatın yapımında mirasbırakan babalarına maddi ve manevi destek sağladıklarını, işlemlerde muvazaa bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, mirasbırakanın davalılara yaptığı temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Getirtilen kayıt ve belgelerden, davaya konu 2 parsel(198 m2. arsa) sayılı taşınmazın tamamının muris ... ... adına kayıtlı iken; murisin, taşınmazın 1/4 payını 30.01.2001 tarihinde oğlu ...'ya; üzerinde kalan 3/4 payın 1/4'ünü de 24.03.2003 tarihinde kızı ...'e satışlar yoluyla temlik ettiği, taşınmazın 1/2 payının halen muris üzerinde kayıtlı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, muris ... ... 'nin 08.02.2013 tarihinde ölünce(eşi de 01.05.2012'de ölmüştü), geride mirasçıları olarak 1957 doğumlu kızı ..., 1959 doğumlu oğlu ...1961 doğumlu oğlu ... ve 1964 doğumlu kızı ...'in kaldığı sabittir.

Ne var ki, mahkemece yapılan değerlendirmenin isabetli olduğunu söyleyebilmek mümkün değildir.

Hemen belirtilmelidir ki, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümlerle, açılmış bir davada ispat yükünün kural olarak davacıya yüklendiği tartışmasızdır.

Somut olayda, ileri sürülen iddiaları ispata yönelik olarak davacı tarafından somut bir delil gösterilmediği gibi; aksine, dinlenen tanık beyanlarının davalıların savunmalarını destekler içerikte bulunduğu görülmektedir.

Öte yandan, salt resmi akitteki satış bedelleri ile gerçek değerler arasındaki farkın muvazaanın kanıtı sayılamayacağı da kararlılık gösteren uygulama ile benimsenmiştir.

Değinilen ilke ve olgular birlikte değerlendirildiğinde, muris ... ... 'nin davalı çocuklarına yaptığı temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu yönündeki davacı iddiasının kanıtlanamadığı sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabul edilmesi isabetsizdir.