KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2015/2498 E., 2015/3282 K.·Mahkemesi : Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2015
- Tarihi
- 04/03/2014
- Numarası
- 2013/66-2014/146
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, mirasbırakanları M.. A..'nun davalılar lehine yaptığı kazandırmalar ile ilgili muris muvazaası hukuksal nedenine dayanarak Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtıkları 2000/1083 E-2004/294 K sayılı davanın reddedilerek kararın kesinleştiğini, murisin terekesine dahil olan ve Isparta ilinde bulunan taşınmazlar yönünden Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/337 Esasında açtıkları tapu iptali ve tescil-tenkis davasının Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2011/3629 E-9007 K sayılı ilamı ile tenkis isteği bakımından bozulduğunu ve mahkemece bozmaya uyularak yargılamaya devam edildiğini, bu nedenle tarafları ve konusu aynı olan davalarda iki farklı hüküm ortaya çıkabileceğini ileri sürerek yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini istemişlerdir.
Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, 6100 s. HMK'nun 375/1-ı bendinde düzenlenen koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacılar vekili tarafından süresinde, davalılar vekili tarafından süresinden sonra temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Yerel mahkeme kararının davalılar vekiline 30.06.2014 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz başvurusunun 18/07/2014 tarihinde yasal süre geçtikten sonra yapıldığı, harcın ise noksanın giderilmesi suretiyle 30.01.2015 tarihinde yatırıldığı, bu durumda 1086 s. HUMK'nun 432. maddesi gereğince 15 günlük temyiz süresinin geçirildiği anlaşılmakla 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değişik 432. maddesi ve 1.6.1990 tarih, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,
Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2015/2498, K. 2015/3282, 5 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama