Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/3092 K.2017/5744

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan babaları ...'ın 112 ada 2, 130 ada 26 ve 131 ada 9 parsel sayılı taşınmazlarını 2004 ve 2006 yılında ölünceye kadar bakma sözleşmesiyle ikinci eşi olan davalıya muvazaalı olarak temlik ettiğini, miras bırakanın bakıma ihtiyacının bulunmadığını, gerçek amacının ilk eşten olan çocuklarından mal kaçırmak olduğunu ileri sürerek, miras payları oranında tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, ididaların yersiz olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, miras bırakanın mirasçılardan mal kaçırma amacı ile değil, ölünceye kadar kendisine özel bakım ve ihtimam gösterilmesini sağlamak amacı ile temlikte bulunduğu, muvazaa iddialarının sübuta ermediği gerekçeleriyle davanın reddine dair verilen karar Dairece; “Somut olayda, miras bırakanın davalı ikinci eşi ile birlikte yaşadığı, sağlığında bakım görevinin yerine getirilmediğine dair bir iddiada bulunmadığı, ayrıca mahkemece tespit edilen temlik dışı 9 parça taşınmazda da payı bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir.

Hal böyle olunca, mahkemece yukarıdaki ilkeler gözetilmek suretiyle hükme yeterli bir soruşturma yapılması, özellikle miras bırakanın taşınır, taşınmaz tüm mal varlığının belirlenmesi ve mal varlığı içerisinde çekişmeye konu taşınmazın konumunun ve değerinin saptanması, değerler arasında orantılama yapılması, böylece murisin mirasçıdan mal kaçırma amacının bulunup bulunmadığının tereddüde mahal bırakmayacak şekilde ortaya konulması ve ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, noksan inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir..” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-