KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2015/3422 E., 2017/6984 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Kasım 2017
- Dava türü
- TENKİS
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, mirasbırakanları...’nın, kendisine ve eşine ölünceye kadar bakma şartını içeren 22.08.1990 tarihli “taşınmazın şartlı satışı ve zilyetiğin devrine ilişkin senettir” başlığı altında yazılı belge düzenleyerek ... Bahçesi ile bu bahçe üzerinde yer alan iki katlı evin zilyetliğini davalılara geçirmeyi amaçladığını daha sonra içeriğini bilmedikleri bir işlemle söz konusu taşınmazı davalılara devrettiğini, yapılan işlemin diğer mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak yapıldığı ve saklı paylarına tecavüz edildiğini ileri sürerek, tenkis payı olarak 10.000 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.
Davalılar, mirasbırakanları tarafından noterlikte düzenlenen devir sözleşmesine istinaden dava konusu yerlerin bedeli karşılığında kendilerine devredildiğini, mirasçılardan mal kaçırma amacı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, her davacının saklı payından daha fazlasını kazandırma dışı terekeden alması nedeniyle tenkisin mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Karar ve temyiz isteğinin reddine dair ek karar davacılar tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedilerek, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Davacıların temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin olarak verilen 16.12.2014 tarihli ek karar temyiz edilmiş olup, gerekçeli kararın davacılar vekiline 19.09.2014 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin son gününün resmi tatile rastladığı ve davacılar vekilince temyiz dilekçesinin resmi tatili takip eden gün olan 08.10.2014 tarihinde verildiği gözetildiğinde davacıların temyiz isteği süresinde olup mahkemece temyiz talebinin reddine ilişkin verilen kararın yerinde olduğu söylenemez. Hal böyle olunca temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 16.12.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2015/3422, K. 2017/6984, 30 Kasım 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama