Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/3520 K.2015/6517

Taraflar arasında görülen gaiplik, tescil davası sonunda, yerel mahkemece 84 ada 152 parsel yönünden davanın reddine, 88 ada 153 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. ..'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, gaiplik tapu iptal ve tescil isteklerine ilişkindir.

Davacı H.. H.., 84 ada 88 parsel sayılı taşınmazda kayden paydaş olan "Gülsüm" ve "Ayşe"'nin gaip olmaları nedeniyle 10 yılı aşkın süredir kayyım ile idare edildiğini ileri sürerek, gaiplik kararı verilmek suretiyle tapu iptali ve H.. H.. adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Dahili davalı Kayyım, savunma getirmemiştir.

Mahkemece, davaya konu taşınmazın ifrazıyla oluşan 84 ada 152 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma işlemi ile dava dışı Belediye adında tescil edildiği gerekçesiyle anılan parsel yönünden davanın reddine, ifrazen oluşan 88 ada 153 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davacı H.. H.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 84 ada 88 parsel sayılı taşınmazın 25.07.1967 yılında tapulama işlemleri ile "Gülsüm" ve "Mehmet kızı Ayşe" adlarına tespit ve tescil edildiği, tapulama tutanağında anılan kişilerin ölü olduklarının belirtildiği, Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkmesi'nin 2005/1639E., 2005/1578K., sayılı ilamı ile bu kişilere kayyım tayin edildiği, 84 ada 88 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile 88 ada 152 ve 153 sayılı parsllere dönüştüğü, 84 ada 152 sayılı parselin ise kamulaştıma ile dava dışı Belediye adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Ancak, "Gülsüm" ve "Mehmet kızı Ayşe"'nin ölü oldukları tapulama tutanağında belirtildiğine göre ölü kişinin gaipliğine karar verilmesi mümkün değildir. Bu durumda "Gülsüm" ve "Mehmet kızı Ayşe" nin veraset ilamının alınması mirasçılarının olup olmadığının saptanması zorunludur.

Öte yandan; mirasbırakanın hiçbir mirasçısı bulunmaz ise, o takdirde TMK'nun 501. maddesi hükmünce (743 sayılı Kanuni Medeninin 448. maddesi) H.. H..nin son mirasçı olarak tereke üzerinde hak sahibi olacağı tartışmasızdır.

./..

Hâl böyle olunca; mirasçılık belgesi alınmak üzere dava açması için davacı tarafa önel verilmesi, veraset davası açılır ise sonucunun beklenmesi ve hasıl olacak duruma göre bir karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.