Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/5346 K.2017/7529

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan ...'nün adına kayıtlı 451 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payını 19/08/1999 tarihinde, geriye kalan 1/2 payını ise ölümünden iki gün önce davalı eşine satış suretiyle devrettiğini, miras bırakanın gerçek idaresinin mirasçılarından mal kaçırmak olup, yapılan satış işleminin muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının miras bırakan ve kendisine kötü davrandığını, defalarca dövdüğünü, aralarında ceza davalarının bulunduğunu, mirasbırakanın ömrünün son zamanını yatalak olarak geçirdiğini, kendisinin bakımı karşılığı minnet duygusuyla temlikin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece, “... Satış yolu ile yapılan temlikler nedeniyle tenkise hükmedilemeyeceği, ancak bağışlarda tenkis talep edilebileceği kuşkusuzdur. Hal böyle olunca tenkis isteğinin de reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de, murisin 05.05.2011 tarihinde öldüğü, eldeki davanın 26.06.2012 tarihinde ölümden itibaren bir yıl geçtikten sonra açıldığı, 4721 sayılı yasanın 571. maddesinde belirtilen bir yıllık sürenin hak düşürücü süre olup Mahkeme tarafından resen dikkate alınması gerektiği halde bu konuda herhangi bir araştırma yapılmaksızın işin esasının incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsizdir...” gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-