Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/5357 K.2017/12016

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, davacının idaresindeki araca çarpmasıyla oluşan kazada davacının ağır biçimde yaralandığını, mesleği servis şöförlüğü olan davacının kaza nedeniyle işsiz kaldığını, sağ bacağında oluşan kırık nedeniyle hareket kısıtlılığı yaşayan davacının gelecekte de çalışma gücünde azalma olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL. maddi ve 20.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 06.05.2008 tarihli ıslah dilekçesiyle, maddi tazminat taleplerini 22.859,77 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, davaya konu edilen kazada, kavşaktaki geçişini tamamlamak üzere olan davalının idaresindeki araca arka kısmından çarpan davacının asli kusurlu olduğunu, kaza tespit tutanağındaki kusur tespitini kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacının istemi hizmet kusuruna dayandığından davada idari yargının görevli olduğunu, kazada sürücülerinin kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 3.648,95 TL. maddi ve 8.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, maddi tazminatın geri kalan kısmı konusuz kaldığından, bu kısım yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı ... vekili ve

davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davaya konu kazaya karışan aracın maliki olan davalı ...'nın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85. maddesi gereğince, araç işleteni olarak zarardan sorumlu olduğunun kabulünde bir usulsüzlük bulunmamasına ve aynı kanunun 110. maddesi gereğince davada adli yargının görevli olmasına; oluşa ve dosya kapsamına uygun bulunan, konusunda uzman bilirkişi heyeti raporundaki kusur oranlarının benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına;

davacının, gerek kaza anında çalıştığı işyerinde gerekse kazadan 6 ay önce çalıştığı farklı işyerinde servis şöförü olarak çalıştığının ve ticari taşıt kullanma belgesi olduğunun dosya kapsamı ile sabit olması karşısında, maluliyet oranının tespitinde mesleğinin şöförlük olarak kabulünün yerinde görülmesine; maddi tazminata ilişkin hesaplamaları içeren uzman bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına; davacının maddi zararına ilişkin olarak,

dava dışı SGK Başkanlığı ve davalı aracının trafik sigortacısı tarafından yapılan ödemeler nedeniyle konusuz kalan kısım yönünden, davacı için vekalet ücretinin usulünce belirlenmiş olmasına; manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. (eski BK'nun 47.) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre;