Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/5968 K.2017/7219

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı ... ile boşandıklarını, davalıların dava konusu taşınmazda fuzuli işgalci olduklarını, taşınmazı tahliye istemli olarak davalı ...'ya gönderdiği ihtarnamenin 06.02.2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen taşınmazı boşaltmadığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesine ve ihtarname tarihinden itibaren ecrimisil bedelinin tespit edilerek işleyecek yasal faizi birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu taşınmazın birlikte yapıldığını ve aile konutu olduğunu belirtilerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, boşanma kararının kesinleşmesiyle çekişme konusu taşınmazda aile konut şerhinden kaynaklanan bir haktan bahsedilemeyeceği, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Bilindiği üzere; 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 427.maddesi hükmünde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı, 4146, 5219, 5236 sayılı yasalarla 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890 TL’ye yükseltilmiştir.

Davalıların ecrimisile yönelik temyiz isteği, 450 TL ecrimisilin tahsiline ilişkin hükme yönelik olup, anılan yasanın yürürlük gününden sonra oluşturulduğundan, sözü edilen ve incelenmesi istenilen kararın kesinlik sınırı içerisinde olduğu açıktır. Öte yandan niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.

Bu nedenlerle, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3.maddesi yollamasıyla) davalıların ecrimisile yönelik temyiz istemlerinin değerden REDDİNE.

Davalıların elatmanın önlenmesi yönündeki temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,