Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/9521 K.2018/159

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 714 ada 1 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı 8 numaralı bağımsız bölüme davalı tarafından haklı ve geçerli bir neden olmaksızın oturmak suretiyle elatıldığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ile 22.01.2014 tarihinden itibaren 100,00 TL ecrimisilin yasal faiziyle tahsilini istemiş, ıslahla istem sonucunu 1.775,00 TL’ye çıkartmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle elatmanın önlenmesine, 18.04.2014 ile dava tarihi arasındaki dönem için toplam 585,00 TL ecrimisilin yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Somut olayda; 585,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verildiği, temyize konu edilen ecrimisil miktarının temyiz kesinlik sınırının altında olduğu, 1086 sayılı, HUMK'nun 26/09/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa ve 5236 sayılı Yasa ile değişik 427. maddesi uyarınca bu gibi kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı gözetildiğinde hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının ecrimisile yönelik temyiz isteminin REDDİNE.

Davalının elatmanın önlenmesi isteğine yönelik temyiz itirazına gelince;