Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/11270 K.2019/4161

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı ...’un mülga 2510 Sayılı Kanun uyarınca Mahalli İskan Komisyonunun 30.05.1995 tarihli kararı ile hak sahibi yapıldığını, 04.06.1999 tarihinde bu kararın iptal edilip 18.10.2002 tarihlli karar ile yeniden hak sahibi yapıldığını, 705 parsel sayılı taşınmazın 10.04.2007 tarihinde davalılar adına tahsisen tescil edildiğini, Mahalli İskan Komisyonunun 14.12.2011 tarihli kararı ile daha önceden ebeveyni ile birlikte topraklandırıldığının anlaşılması nedeniyle hak sahipliğinin iptaline karar verildiğini,

bu karara karşı davalıların idare mahkemesinde açtıkları davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verildiğini ileri sürerek dava konusu 705 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.Davalılar, 6495 Sayılı Kanun ile 5543 sayılı İskan Kanununa eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası gereği hak sahipliklerinin kayıtsız şartsız devam edeceğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, 6495 Sayılı Kanun ile 5543 sayılı İskan Kanununa eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası gereğince 2510 sayılı yasa döneminde hak sahibi olanların herhangi bir koşul aranmadan hak sahipliklerinin devam edeceği,

hak sahipliğinin iptaline ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp , düşünüldü.

KARAR-