Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/11650 K.2019/4612

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, vergilerin ödenmesi ve sair işlemlerin tamamlanması amacıyla kısıtlı davacı ...’in davalı abisi ...’i 20.09.2004 tarihli vekaletname ile vekil kıldığını, davalı ...’in ise vekalet görevini kötüye kullanarak kısıtlının maliki olduğu 5071 sayılı parseldeki 60/421 payının tamamını iş birliği içerisinde olduğu eşi olan diğer davalı ...’e muvazaalı olarak satış yoluyla devrettiğini, satış nedeniyle herhangi bir bedel ödenmediğini, kısıtlının demans hastası olduğunu ve hastalığının en sıkıntılı olduğu dönemde haberi ve izni olmadan satışın yapıldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile kısıtlı ... adına tapuya tescilini istemişlerdir.

Davalılar, kısıtlı davacı ... dışındaki diğer davacıların davada taraf sıfatı bulunmadığını, dava konusu taşınmazın edinilmesinde davalı ...’in daha fazla emeğinin olduğunu, ayrıca kısıtlıya daha önce borç para verildiğini ve borç nedeniyle kısıtlının da bono düzenlediğini ve aralarında protokol imzaladıklarını, ancak borcun geri ödenmediğini bu sebeple dava konusu taşınmazın bedelsiz olarak devredildiğini, davacıların temlikten haberdar olduklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, kısıtlı davacı ... yönünden vekalet görevinin kötüye kullanıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, diğer davacılar ..., ..., ... ve ... yönünden ise aktif dava ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir, Reddine.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 297/2. maddesinde “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi yer almaktadır.

Kamu düzeninden olan doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince hakimin infazı kabil karar verme yükümlülüğü vardır. Yasa maddesinin bu açık hükmüne göre, mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır.

Öte yandan devletin sicil oluşturmadan kaynaklanan görevi ve kamu düzeniyle ilgili olduğundan re’sen gözetilmesi gerekmektedir.

Somut olayda; çekişme konusu 5071 parsel sayılı taşınmaz 45/421 pay ile davacı ..., 45/421 pay ile davalı ...(vekil) ve 30/421 payı da verasette iştirak halinde yine davacı ... ve davalı ... adına kayıtlı iken; davalı vekil İsmail’in, davacı ...’in payları yönünden vekaleten, kendi payları yönünden de bizzat işlem yaparak taşınmazda bulunan 120/421 payın tamamını satış suretiyle eşi olan diğer davalı ...’a devrettiği kayden sabittir.

Davacı ... ve davalı ... adına elbirliği mülkiyeti ile kayıtlı 30/421 pay yönünden pay temliki işlemi yapıldığına göre el birliği mülkiyetinin sona erdiği ve paylı mülkiyet durumunun oluştuğu da açıktır.

Bu durumda davacı ... tarafından davalı ...’e toplam 60/421 pay temlik edildiğine göre, davalıya satış yoluyla temliken geçen bu 60/421 pay yönünden iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken, davalı ...’in diğer davalı ...’den edindiği payların da kabul kapsamına alınarak, yazılı şekilde fazla pay üzerinden(120/421) kabul kararı verilmesi doğru değildir.