Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/15273 K.2020/698

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş, daha sonra davalı vekili tarafından 19.10.2016 havale tarihli ek temyiz dilekçesi ile temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması istenilmiş ise de, duruşma isteği temyiz süresi içerisinde talep edilmediğinden duruşma isteği reddedilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan anneleri ...’in maliki olduğu 38 ada 11 parsel sayılı taşınmazın ¼ payını 06.11.1992 tarihinde davalı kızı ...’ye satış göstererek temlik ettiğini, yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile mirasbırakan adına tescilini istemişler, yargılama sırasında taleplerini miras paylarına hasretmişlerdir.

Davalı, bir daireye isabet eden dava konusu payı bedeli karşılığında satın aldığını, alım gücü bulunduğunu, miras paylaşımı sırasında çıkan tartışma nedeniyle eldeki davanın açıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddiaların kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacıların miras payları oranında iptal ve tescile karar verilmiştir.

Mirasbırakan ...’in maliki olduğu 38 ada 11 parsel sayılı taşınmazdaki (231 m2’lik arsa, fiiliyatta üzerinde 4 adet daire bulunan) ¾ payından 2/4 payı uhdesinde bırakarak ¼ payını 06.11.1992 tarihinde davalı ...’ye satış suretiyle temlik ettiği, mirasbırakanın 20.11.2009 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacı çocukları...,... ve ...’yi, davalı kızı ...’yi ve dava dışı oğlu ...’yi bıraktığı kayden sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, muris muvazaasına dayalı davalarda mirasbırakanın gerçek irade ve amacının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerekmektedir. Davacı taraf, 6100 sayılı HMK’nin 190. ve 4721 sayılı TMK’nin 6. maddeleri uyarınca mirasbırakanın mal kaçırma iradesi ile hareket ettiğini kanıtlamalıdır.

Ne var ki, eldeki davada mirasbırakan ...’in dava konusu temlik ile mirastan mal kaçırdığının ispatlandığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, temlik tarihinde mirasbırakan ile davacı çocukları arasında mal kaçırmayı gerektirecek bir neden ortaya konulabilmiş değildir. Öte yandan, mirasbırakan temlik tarihinde dava konusu taşınmazda iki daireye isabet eden 2/4 payını uhdesinde bırakarak sadece ¼ payını davalıya devretmiştir. 2/4 pay halen mirasbırakan adına kayıtlıdır.

Mirasbırakan ...’in temlik tarihinde davacılardan mal kaçırma amacıyla hareket etmesi halinde tüm payını devretmesi hayatın olağan akışı gereğidir. Ancak mirasbırakan bu şekilde hareket etmemiştir. Dinlenen davacı tanıkları mal kaçırma amacını açık bir şekilde ortaya koymamıştır. Aksine davalı tanıkları yapılan temlikin gerçek bir satış olduğunu beyan etmişlerdir.

Son olarak, temlik tarihinde dava konusu payın rayiç değeri ile akit tablosunda gösterilen değer arasındaki fahiş fark tek başına muvazaanın kanıtı değildir.