KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2016/15720 E., 2020/754 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2020
- Davalılar
- ... V.D.
- Dava türü
- TAPU İPTALİ VE TESCİL
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, mülga 2510 sayılı İskan Kanunu kapsamında davalı ... ve ailesinin, Mahalli İskan Komisyonu’nun 22.12.1992 tarih ve bila nolu kararı ile tarımsal iskan hak sahipliğini elde etmesi nedeniyle dava konusu 761 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına tescil edildiğini, ne var ki aile temsilcisi davalı ...’nin SSK ve Bağkur kaydının bulunması nedeni ile Mahalli İskan Komisyonu’nun 28.04.2009 tarih ve 52 no’lu kararı ile hak sahipliğinin iptal edildiğini, kaydın temelsiz kaldığını ileri sürerek, davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.
Mahkemece, tarafların hak sahipliği yapıldığı dönemde göçebelik hususuna ilişkin unsurların açık ve kesin bir düzenlemeyle belirlenmediği, idarenin işlemlerinin güvenilirliği ve mülkiyet hakkına ilişkin temel hukuk kuralları gereğince davalıların mülkiyet hakkının korunması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 12.07.2013 tarihinde kabul edilen 6495 sayılı kanun ile 5543 sayılı İskan kanununa eklenen Geçici 7. maddenin 3. fıkrası ile "Mülga 2510 sayılı Kanunu göre hak sahibi olanların hak sahiplikleri herhangi bir koşul aranmaksızın bu Kanuna göre devam eder" düzenlemesine yer verilmiş olup, davanın reddedilmesi bu gerekçe ve sonucu itibariyle doğru olduğuna göre; davacının işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, Reddine.
./..
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2016/15720, K. 2020/754, 10 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama