Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/16117 K.2020/1194

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan dedesi ...’nın 1259 parsel sayılı taşınmazını kendisinden mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 2002 yılında davalı oğluna satış yoluyla temlik ettiğini, davalının da taşınmazı 2007 yılında dava dışı kişiye devrettiğini ileri sürerek 1/2 miras payı oranında bedelin temlik tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiş, ıslahla 44.800,00 TL bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı, mirasbırakanın tüm bakımı ve ihtiyaçları ile kendisinin ilgilenmesi ve 1991 yılında mirasbırakanın arkadaşına kefil olmasından kaynaklanan hacizleri kaldırması nedeniyle taşınmazın kendisine temlik edildiğini, mirasbırakanın başka taşınmazlarının da bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-