Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/18309 K.2019/2521

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanları ...'ın maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmazını, davalının babası ...'ı vekil tayin ederek, vekaleten yapılan satış işlemiyle davalı oğluna temlik ettiğini yapılan satış işleminin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davaya konu taşınmazın tapu kaydının iptali ile payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, satış işleminin gerçek olduğunu, muris ...’ın terekesinde başkaca taşınmazların da bulunduğunu, mirasbırakanın yaşamının son döneminde ağır hastalık geçirdiğini, hastalığı süresince giderlerinin fazlası ile arttığını ve maddi kaynak yaratma ihtiyacı olduğunu, bu nedenle dava konusu taşınmazı kendisine sattığını, taşınmazın devrinden önce ve sonra bedelini peyderpey ödediğini, anlaştıkları rakam üzerinden sadece 1.500 Euro borcunun kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan temlik işleminin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle hükmün 1. bendinde “.... sayılı mirasçılık belgesi uyarınca ... mirasçısı olan davalı ... adına ...” cümlesindeki “davalı” ibaresinin “davacı” olacağı, yazım hatası sonucunda anılan şekilde yazıldığı anlaşıldığına göre, davalının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine .

Ancak, harç kamu düzeni ile ilgili olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re’sen gözetilmesi gereken hususlardandır.

Bilindiği gibi, muris muvazaası hukuksal sebebine dayalı davalarda dava değeri, taşınmazın tümünün değeri üzerinden davayı açan mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet eden değer olup, bu değer üzerinden harç alınması ve yargılama giderine hükmedilmesi gerekir.

Bu durumda, alınması gereken harç mirasbırakan tarafından davalıya devredilen 2636 parsel sayılı taşınmazın davacının mirasçılık belgesindeki payına(1/2) isabet eden kısmının dava tarihindeki değeri üzerinden hesaplanması gerekirken mahkemece fazla karar ve ilam harcına hükmedilmesi doğru değildir.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün 3. bendinde yer alan “Değişen Harçlar Kanununa göre karar tarihi itibarı ile dava değeri üzerinden alınması gereken 11.651,55 TL harç için peşin alınan 853,90 TL harç ile ıslah harcı olarak alınan 1.700 TL harç toplamı 2.553,90 TL harcın mahsubu ile bakiye 9.097,65 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "Harçlar Kanununa göre alınması gereken 4.981.16 -TL harçtan peşin alınan 853.90 TL harç ile ıslah harcı olarak alınan 1.700 TL harç toplamı 2.553.90 TL harcın mahsubu ile bakiye 2.427.26 TL harcın davalıdan