Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/6753 K.2019/1513

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mülga 2510 sayılı İskan Kanunu kapsamında göçebe hayatı yaşadıkları iddiası ile davalıların tarımsal iskana başvurduklarını, Mahalli İskan Komisyonu'nun 07.10.1992 tarih ve 57 no'lu kararı ile tarımsal iskan hak sahipliğini elde etmesi nedeniyle dava konusu 2595 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına 12/04/2006 tarihinde tescil edildiğini, ne var ki davalı ...'nın 26.11.1977 tarih 20 sayılı Mahalli iskan Komisyonu kararı ile ebeveynleri ile iskan edildiği,

davalı ...'nın kızlık soyadının "KUMAR" olduğu ve 16.04.1977 tarih 77 sayılı Mahalli iskan Komisyonu kararı ile ebeveynleri ile iskan edildiğinin anlaşılması üzerine 20.11.2012 tarih 2012/644 sayılı Karar ile hak sahipliklerinin iptaline karar verildiğini ileri sürerek tapunun iptali ile taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, 5543 sayılı İskan Kanununa eklenen geçici 7/3 fıkrası gereğince 2510 sayılı yasa döneminde hak sahibi olanların herhangi bir koşul aranmadan hak sahipliklerinin devam edeceğinin vurgulandığı, işlemin geri alınmasının idari istikrar ve idareye güven ilkelerine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi Dilek Postalıkara Vural’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-KARAR-