Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/7150 K.2019/1720

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan ...’ün akli melekelerinin zayıfladığı bir dönemde davalı oğlunun telkinleriyle, dava konusu 476 parsel sayılı taşınmazını dava dışı ...’e satış suretiyle temlik ettiğini, sonrasında dava dışı ... tarafından da taşınmazın davalıya satış yoluyla devredildiğini, devrin muvazaalı ve mal kaçırma amacıyla yapıldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, işlem tarihinde murisin akli dengesinin yerinde olduğunu ve taşınmazı bedeli karşılığında satın aldığını, halen mirasbırakan adına kayıtlı başkaca taşınmazların olduğunu, devrin muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle tarafların kardeşleri tanıklar ... ve ...'ün beyanları karşısında davacıların iddiasını kanıtlayamadığı gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 15.20.TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 11.03.2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi

-KARŞI OY-

Davacı, dava dilekçesinde muris ...nin akli melekelerinin zayıfladığı dönemde dava konusu taşınmazın murise vekaleten davalı oğlu Halil tarafından dava dışı ...'ye 06.12.2011 tarihinde satıldığını, onun tarafından da 28.03.2012 tarihinde davalı ...'e temlik edildiği iddiasıyla tapu iptal tescil talebinde bulunmuş, temyiz dilekçesine eklediği ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/348-1119 sayılı kararı ile de murisin TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlandığı ve davalı ...'in vasiliğine karar verildiği tespit edilmiştir.

Bilindiği ve TMK 15. maddesinde ifade edildiği üzere, ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmaması nedeniyle yapacağı işlemlere sonuç bağlanamayacağından, ehliyetinin tespiti malvarlığı hukuku bakımından önemli sonuçlar doğuracaktır.

Mahkemece öncelikle murisin vekaletname verdiği tarih itibariyle ehliyetli olup olmadığı tespit edilmelidir.

Yine mahkemece davacı tanıkları ... ve ...'nın dinlenilmesi için davetiye çıkarılmış gelmemeleri üzerine 06.07.2015 tarihli ara karar ile davacı tanıklarının hazır edilmeleri yönünde karar verilmiş, takip eden celsede de tanıklarını hazır etmediği gerekçesiyle davacı tanıklarının dinlenilmelerinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Mahkemece yasal dayanağı bulunmadığı halde davacıya tanıklarını duruşmada hazır bulundurma yükümlülüğü yüklenemez.

Tanıkların mahkemeye ne şekilde davet edilecekleri HMK'nun 240, 243 ve 245. maddelerinde gösterilmiştir. Davacı gösterdiği tanıkları dinletmekten açıkça vazgeçmediğine göre gösterdiği tanıkları dinlenilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Karar yukardaki gerekçelerle bozulmalıdır. Çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.