Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/9601 K.2017/869

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR -

Dava elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davacı, 87 ada 136 parselde tapuya kayıtlı taşınmazın kayden maliki olduğunu, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülen ortaklığın giderilmesi davası sonucunda taşınmazın önceden bir bütün iken 21/12/1993 tarihli bilirkişi raporu ve taksim krokisi esas alınarak farklı parsellere ayrıldığını, taşınmaz içerisinde bulunan iki adet su kaynağından bir tanesinin kendisine diğerinin ise davalıya isabet ettiğini, ancak kendisinin mülkiyeti altında olması gereken su kaynağının bulunduğu kısma davalı tarafından sınır belirlenmek amacıyla kazık dikilmek suretiyle elatıldığını ileri sürerek yapılan haksız elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazlar üzerinde bulunan kazıkların davacı ile birlikte çakıldığını, bir tecavüzünün olmadığını aksine davacının kendi taşınmazına elattığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının taşınmazına davalının elatmasının saptandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 1994/52 Esas-1994/136 Karar sayılı ilamı ile taraflar arasındaki ortaklığın 21.12.1993 tarihli rapora göre taksim suretiyle giderilmesine, raporda A-B-C harflari ile gösterilen 27.289,45m2 kısmın davalı ... adına, D-E harfiyle gösterilen 42.946,55 m2 kısmın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği, bu taksim sonucu davacının 136 sayılı parselin, davalının ise komşu 135 sayılı parselin maliki oldukları anlaşılmaktadır.

Davacı, 136 parselde bulunması gereken su kaynağına davalı tarafından kazık dikmek ve tel çekmek suretiyle müdahalede bulunulduğunu iddia etmektedir.

Ancak mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunun taraflar arasındaki uyuşmazlığı çözmeye ve hüküm vermeye yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, uzman bilirkişiler aracılığı ile yerinde yeniden keşif yapılarak davacıya ait taşınmaza ve su kaynağına müdahale bulunup bulunmadığı hususunun 21.12.1993 tarihli taksim krokisi de uygulanmak suretiyle araştırılması, müdahalenin olup olmadığının açıkça ve tereddüte meydan vermeyecek şekilde düzenlettirilecek rapor ve krokiye yansıtılmasının sağlanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken hüküm vermeye elverişli olmayan bilirkişi raporu ile yetinilip yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.