Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2017/1114 K.2020/2328

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, mirasbırakan annesi Fadime Yüce'nin 3776 parsel sayılı taşınmazdaki 16/216 olan payının tamamını 25.02.2011 tarihinde satış göstermek suretiyle kızı olan davalı ...'e devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Davalı, taşınmazdaki 8/216 pay bakımından bir isteği olmadığını, diğer 8/216 payı ise bedeli karşılığında kendisinin satın aldığını ancak mirasbırakan annesi adına tescil edildiğini, 8/216 payın kendisine ait olduğunu belirterek, taşınmazdaki 8/216 pay yönünden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazdaki toplam 16/216 paydan 8/216'sının mirasbırakana ait olduğunun tarafların da kabulünde olduğu; kalan 8/216 payın temlikinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; "... Somut olaya gelince; dinlenen davacı tanıkları kalan 8/216 payın mal kaçırma amaçlı temlik edildiğine ilişkin beyanda bulunmamışlardır.

Bu davanın kabulü halinde mirasçı sıfatıyla hak sahibi olacak kardeş ...; bir daire karşılığı payın davacı ve kendisi tarafından gönderilen paralarla satın alındığını belirtmiştir. Bu durumda, esasen davalının 8/216 pay yönünden kabulü olmasaydı, muvazaa iddiası davacı tarafından kanıtlanamadığından 16/216 payın tamamının gerçek satış olduğu sonucuna varılacaktı.

Hâl böyle olunca, diğer 8/216 pay temlikinin gerçek satış olduğu gözetilerek bu pay yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.'' gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalının kabulü nedeniyle 8/216 pay yönünden davanın kabulüne, gerçek bir satış işlemi olduğu gerekçesiyle 8/216 pay yönünden davanın reddine karar verilmiştir.