Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2017/3352 K.2018/12352

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davalı ... tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 07.03.2017 ... günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ...... Çalış geldi, davetiye tebliğine rağmen davacı vekili Av...., davalı ... vekili Avukat ... gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, hile ve muvazaa hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil isteklerine ilişkindir.

Davacı, davalı ... ile dava dışı eşi ......’ın kolay kredi temin edilebileceği telkiniyle kendisini kandırarak dava konusu 1770 ada 18 parsel sayılı taşınmazın davalı ...’a devredilmesini sağladıklarını, davalı ...’ın da muvazaalı olarak diğer davalı ...’e temlik ettiğini ileri sürerek, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı ..., iddiaların yersiz olduğunu, davacının borçları nedeniyle çekişmeli taşınmaz üzerine ipotek tesis edildiğini, icra yoluyla satışa engel olmak için bedelini ödeyerek satın aldığını, maddi nedenlerle de diğer davalı ...’e sattığını, davalı ..., çekişmeli taşınmazı iyi niyetli olarak, tapu kayıt maliki kişiden 150.000,00 TL’ye satın aldığını, daha önce ......’ı tanımadığını bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının borcu olması nedeniyle taşınmazı satmak istediği ve taraflar arasında yapılanişlemin gerçek satış olduğu, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçiminden davanın taşınmaz malın aynına ilişkin olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu açıktır.

Bilindiği üzere; 492 sayılı Harçlar Yasası, harcın alınmasını veya tamamlanmasını yanların isteklerine bırakmamış, değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözetilmesini hükme bağlamıştır. Anılan Yasanın 30. ve 32. maddelerinde ise yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı vurgulanmıştır.

Ne var ki, eldeki davanın 20.000,00 TL değer gösterilmek suretiyle açıldığı, yapılan keşif neticesinde çekişmeli taşınmazın dava tarihindeki değerinin 175.500,00 TL olarak tespit edildiği, davalı ... vekili tarafından yargılamanın her aşamasında eksik harcın tamamlattırılmasının istendiği, davacı tarafından eksik harç ikmal edilmediği gibi adli yardım talebinin de 17.04.2014 tarihli celsede reddedildiği ve bu şekilde sonuca gidildiği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 30. ve 32. maddeleri uyarınca işlem yapılması daha sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken açık usul kuralı gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.