Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2017/3562 K.2020/3582

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar vekili, davacı ... in maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde faaliyet gösteren, davacıların paydaş oldukları ... Petrol Tar. Gıda Hayvancılık Limited Şirketi'nin işlettiği petrol istasyonunun bayisi olduğu ...

A.Ş.'ye verdikleri çeklerin karşılıksız çıkması sebebi ile petrol ürünleri alamadıklarını, hem çevreye hem de bankalara borçlandıklarını, ödeme sıkıntısı içerisine girdikleri için petrol istasyonunu çalıştıramaz hale geldiklerini, daha önceden madeni yağ aldıkları ...

Madeni Yağ Ürünleri Limited Şirketinin sahibi olan davalıdan bono karşılığı aldıkları yağların parasını da ödeyemediklerini, davalı ile yapılan görüşmeler sonucunda onun yönlendirmesi ve ''ileride borcunu ödeyip geri alırsın'' şeklindeki beyanı sonucunda petrol istasyonunu ortak işletmeyi teklif etmesi üzerine davacı ...'in 12.12.2005 tarihinde ... parsel sayılı taşınmazının ½ payını davalıya, ½ payını ise oğlu olan davacı ...'e satış göstermek suretiyle devrettiğini, temlikin gerçekte bedelsiz olduğunu, davalının isteği üzerine şirketin %50 payınında davalıya aktarıldığını, onun gönderdiği temsilcinin istasyonu işletmeye başladığını,

İbrahim'in şirketin çek karnesini boş olarak imzalayıp davalıya verdiğini, onun da istediği gibi kullandığını, yine hasılatın banka kanalı ile ona gönderildiğini, davalının gönderdiği ürünlerin satılmaya başlandığını, bir süre sonra davalının biriken 40.000.-TL borcu ödeyemediğini söyleyerek ...'den taşınmazın kalan kısmının da devrini talep ettiğini, iş hayatını bilmeyen tecrübesiz olan İbrahim'in ''borç ödenince geri vereceğim'' şeklindeki davalının vaadine kanarak ... parseldeki ½ payını 24.07.2006 tarihinde davalıya satış göstermek suretiyle temlik ettiğini, gerçekte değeri 800.000.-TL civarında olan taşınmaza,

davalının 70.000.-TL bedelle sahip olduğunu, davacıların çaresizliğinden, tecrübesizliğinden yararlanıldığını, temlikin gabin sebebi ile geçersiz olduğunu ileri sürerek, Borçlar Kanunu'nun 21. ve devamı maddeleri gereğince tapu kaydının iptali ile taşınmazın tamamının davacı ... adına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında taşınmazın el değiştirmesi üzerine yeni malike karşı davasını yöneltmiştir.

Davalı, dava dilekçesindeki anlatıma göre husumetin İbrahim'e de yöneltilmesi gerektiği halde onun davacı konumunda yeralmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu, şirket sahibi olan davacıların Türk Ticaret Kanunu hükümleri gereği basiretli davranmaları gerektiğinden gabin iddiasında bulunamayacaklarını, taşınmaz için gerçekte davacılara riskler hariç 400.000.-TL ödediğini, gabin yönünden yasal şartların oluşmadığını, davacı ...'in ortağı olduğu şirkete bir dönem kendisinin de ortak olup şirketin borçlarından kendisinin de sorumlu olduğunu, ... firmasına karşı garantörlüğünün devam ettiğini, iddiaların doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ..., aynı savunmaları tekrar ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın aşırı yararlanma hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil davası olduğu, davacı ...'in çekişmeye konu taşınmazın ½ payını oğluna, ½ payını da davalıya devrettiği, oğluna yapılan devrin geçerli olduğu, davalıya yapılan devrin ise gabin sebebi ile geçersiz olduğunu iddia edemeyeceği, öte yandan taşınmazın inançlı işlem kapsamında devredildiği iddiasını kanıtlayacak kesin delil sunulmadığı,

öte yandan davacı ...'in davalıya devrettiği payı yönünden kendi adına değil diğer davacı adına tescili hususundaki talebinde hukuki yarar olmadığı gerekçesi ile davacı ... yönünden tapu iptal ve tescil isteğinin ispatlanamadığından reddine, davacı ...'un açtığı davanın ise hukuki yarar yokluğundan davanın reddine dair verilen karar.

Dairece ‘’...yukarıda değinilen ilkeler gözetildiğinde davacıların iddialarını 05/02/1947 tarihli, 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yazılı bir belge ile kanıtlayabilecekleri, ancak davacılar tarafından böyle bir belgenin de ibraz edilmediği açıktır.

Ne var ki; eldeki davanın 31.08.2006 tarihinde açıldığı, davanın açıldığı tarih itibariyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerine tâbi olduğu, ispat külfeti kendilerinde bulunan davacıların dava dilekçesinde ''Diğer yasal deliller vs.'' demek suretiyle, yine. 14.06.2007 havale tarihli delil listesinde ise bildirilen deliller dışında ''Diğer yasal deliller vs.'' demek suretiyle yemin deliline de dayandıkları görülmektedir.

Hemen belirtmek gerekir ki, yazılı bir belgenin veya delil başlangıcının bulunmadığı durumda, iddia sahibinin son başvuracağı çare karşı tarafa yemin teklif etmektir. Yemin 1086 sayılı HUMK'nın 337. ila 362. maddelerinde (6100 sayılı HMK'nin 225 ila 239. maddeleri) düzenlenen ve davayı sonuçlandıran yasal ve kesin delildir.

05/02/1947 tarihli, 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca iddiasını yazılı delille kanıtlayamayan kimsenin karşı tarafa yemin teklif etme hakkının bulunduğu sabittir. Oysa eldeki davada davacılara bu olanak tanınmamıştır.

Hâl böyle olunca; davacılara yemin teklif etme haklarının hatırlatılması, bu haklarını kullanmaları halinde hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.’’ gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde davalı tarafından yemin edilmediği ve davalının devir nedeniyle davacıya ödediği 70.000,00TL bedeli depo ettiği anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili ve katılma yolu ile davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-