Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2017/3814 K.2020/2925

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, mirasbırakanı ...'un kayden maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmazını davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin mirastaki saklı payına zarar vermek amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tasarrufun tenkisini istemiştir. Davalı, taşınmazın satışının gerçek olduğunu, öte yandan mirasbırakanın tüm ihtiyaçlarını kendisinin karşıladığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu ve davacının saklı payını bertaraf etmek amacıyla yapıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar Dairece. “Bilindiği üzere; tenkis davalarında hak düşürücü süreyi düzenleyen Türk Medeni Kanununun 571. maddesinde iki ayrı ilkeye yer verilmiştir.

Birincisi öğrenme gününü esas alan bir yıllık süre, diğeri ise, vasiyetnameler için açıldıkları günden, tenkise tabi diğer bütün tasarruflar için de mirasbırakanın ölüm tarihinden itibaren on yıllık süredir.Oysa, mahkemece bu konuda bir araştırma ve değerlendirme yapılmaksızın neticeye gidilmiştir.

O halde, mahkemece öncelikle bu konuda bir inceleme, araştırma ve soruşturma yapılarak hak düşürücü sürenin değerlendirilmesi, dava hak düşürücü süre içerisinde açılmış ise işin esası bakımından bir karar verilmesi, süresinden sonra açıldığının belirlenmesi halinde davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, eksik tahkikatla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda hak düşürücü süre nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-