Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2018/1369 K.2019/1584

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan ...'ın 3484 parsel sayılı taşınmazda bulunan 4 nolu bağımsız bölümdeki payını ikinci eşi davalıya temlik ettiğini, davalının mirasbırakanı bu işlemi yapması için zorladığını ve mirasbırakanın ilk evliliğinden olan kızlarını yok saydığını, onlara husumet beslediğini ve murisin de bundan etkilendiğini, devrin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının miras payları oranında iptali ile adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, taşınmazın bedeli karşılığında alındığını, muvazaanın söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, temliğin gerçek satış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de davacıların istinaf başvurusu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'nün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine.

Hemen belirtilmelidir ki, harç kamu düzeni ile ilgili olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re’sen gözetilmesi gereken hususlardandır.

Bilindiği gibi, muris muvazaası hukuksal sebebine dayalı davalarda dava değeri, taşınmazın tümünün değeri üzerinden davayı açan mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet eden değer olup, bu değer üzerinden harç alınması ve yargılama giderine hükmedilmesi gerekir.

Bu durumda, alınması gereken harç mirasbırakan tarafından davalıya devredilen 4 nolu bağımsız bölümün ½ payının davacıların mirasçılık belgesindeki payına(12/20) isabet eden kısmının dava tarihindeki değeri üzerinden hesaplanması gerekirken bölge adliye mahkemesince fazla karar ve ilam harcına hükmedilmesi doğru değildir.