Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2018/1752 K.2019/1841

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan babaları ...’in 1971 ile 1980 yılları arasında satın aldığı 1733, 1725, 1710, 1545, 1526, 1515, 1514, 1513, 1511, 1509, 1508, 1507, 1505, 1499, 1496, 1494, 1493, 3139, 1556, 1708, 1544, 3221, 1723, 1503, 1501, 1497 ve 1490 parsel sayılı taşınmazlardaki payları davalı oğlu ... adına tescil ettirdiğini, tescil tarihinde davalının küçük bir çocuk olup alım gücü bulunmadığını, muris tarafından gizli bağış yapıldığını ileri sürerek, saklı payları oranında tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın bir yıllık hak düşürücü süre geçirildikten sonra açıldığını, iddiaların haksız ve yersiz olduğunu, dava konusu taşınmazları o dönem kendisine takılan takılar nedeniyle annesinin yaptığı birikimler ile satın aldığını, murisin katkısının olmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alınan tenkis raporu ile davacıların saklı paylarına tecavüz edilmediğinin saptandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, anılan kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince davacıların iddialarını ve murisin saklı pay kurallarını etkisiz kılma amacı ile hareket ettiği hususunu kanıtlayamadıkları kaldı ki alınan rapor ile de saklı paya tecavüz edilmediğinin tespit edildiği gerekçeleriyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1.b.1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-