Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2018/1830 K.2019/1856

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanları ...'in, 807 ada 259 sayılı parseldeki dava konusu 5 nolu bağımsız bölümünü 30.05.2014 tarihinde davalı kızı ...'a satış suretiyle devrettiğini, adı geçenin de taşınmazı 20.06.2014 tarihinde dava dışı ...'a aktardığını, mirasbırakanın yaptığı temlikin muvazaalı ve mal kaçırma amaçlı olduğunu, ancak son kayıt malikinin iyiniyetli olup olmadığını bilmediğini ileri sürerek dava konusu bağımsız bölümdeki miras payına karşılık gelmek üzere şimdilik 45.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, aşamada talebini 175.000 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı, dava konusu bağımsız bölümün aslında kendisine ait iken haciz tehdidi nedeni ile mirasbırakanı annesine devrettiğini ve sonrasında da geri aldığını, mirasbırakanın devrinin bu nedenle muvazaalı ve mal akçrıma amaçlı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b.1 fıkrası uyarınca esastan reddedilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-