Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2018/3500 K.2020/6730

Taraflar arasında görülen davada.

Davacı, mirasbırakanı ...'nun 1077, 1089 ve 1101 parsel sayılı taşınmazlarını 25/06/1990 tarihinde, 710 parseldeki 4 nolu bağımsız bölümü 15/10/1992 tarihinde mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalıya devrettiğini, taşınmazların iyi niyetli üçüncü kişilere devredildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile dava konusu 1077 parsel için 4.000,00 TL, 1089 parsel için 4.000,00 TL, 1101 parsel için 4.000,00 TL, 4 nolu bağımsız bölüm için 4.000,00 TL olmak üzere toplam 16.000,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını,

mirasbırakanın 710 parsel üzerine yapmak istediği inşaatın bedelini karşılayabilmek amacıyla paraya ihtiyaç duyduğunu, bu nedenle taşınmazları gerçek bedelini ödeyerek satın aldığını, mirasbırakanın dava dışı taşınmazlarını da farklı tarihlerde farklı kişilere devrettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine ...

Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi davalının istinaf isteminin HMK'nın 353/1-b-1 bendi uyarınca esastan ve kesin olarak reddine; anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, dava değeri miktar itibariyle kesinlik sınırının altında kaldığından temyiz dilekçesinin reddine karar vermiştir.Ek karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla;

duruşma günü olarak saptanan 15.12.2020 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davacı ... vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı.

Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, bedel istemine ilişkindir. Karar davalı vekilince temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, ek karar ile 6100 sayılı HMK’nın 362/1-a gereğince hükmün kesin olduğu ve temyizi kabil olmadığı gerekçesi ile “temyiz istemini reddine” karar verilmiştir.Bilindiği üzere, Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararları verildiği anda kesin olup temyiz edilemez (HMK 362/1-a).

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, bu kırkbin Türk liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırkbin Türk lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir (HMK 362/2).

Yukarıdaki 40.000,00 TL’lik parasal sınır 2018 yılı için 47.530,00 TL’dir.

Somut olayda, davadaki istek muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı bedel olup, davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile; dava değerini 16.000 TL göstermiş, dava konusu taşınmazların davacının miras payına isabet eden bedelinin ise keşfen 94.277,00 TL olduğu tespit edilmiş, mahkemece davanın kabulü ile toplam 16.000,00-TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Bu durumda HMK'nın 363/2 maddesi uyarınca alacağın tamamı dikkate alındığında bölge adliye mahkemesi karar tarihine göre dava değerinin kesinlik sınırının altında kalmadığı açıktır.

Hal böyle olunca:

1-Bölge Adliye Mahkemesinin 10/05/2018 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,