Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2018/3844 K.2020/5336

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan ...'in kız çocuklarından mal kaçırmak amacıyla 1735 ada 42 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki (13) bağımsız bölümü muvazaalı işlemler ile önce 28.12.1995 tarihinde Yıldıray Sayın'a devrettiğini, onunda 25/09/1998 tarihinde davalı ...’a temlik ettiğini, 01.12.2006 tarihinde taşınmazın davalı ...’ye devredildiğini, satış bedellerinin satış tarihleri esas alındığında çok düşük olduğunu, davalının aynı taşınmazda 7 numaralı daireyi de birleştirerek dava konusu taşınmazı dükkan olarak kullandığını ve iyi niyetli iktisap ettiğinin düşünülemeyeceğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmazsa tazminata karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında ölümü ile mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

Davalılar, satışların gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, davalı ... yönünden iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davalı ... yönünden dava konusuz kaldığından davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurunun kabulü ile temliğin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hâkimi ...'nün raporu okundu, düşüncesi alındı. Duruşma isteğinin değerden reddine karar verilerek, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-