Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2018/4179 K.2020/4960

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Manisa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/190 esas sayılı ortaklığın giderilmesi davasında dava konusu 1505 ada 2 parsel sayılı taşınmazın paydaşları ..., ..., ... ve ...’ye ulaşılamadığından adı geçenlere Manisa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/738 E. 2004/807 K. sayılı ilamı ile Manisa Defterdarının kayyım olarak atandığını, ortaklığın giderilmesi davasının sonuçlanıp taşınmazın satışının yapıldığını, satış bedelinin Manisa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/26 sayılı vesayet dosyasında nemalandırılarak idare edilmekte iken 14.12.2011 tarihli ek karar ile kayyımlık büro hesabına yatırıldığını,

10 yıllık kayyımla idare süresinin dolduğunu ileri sürerek TMK 588. maddesi gereğince adı geçenlerin gaipliğine, kayyım tarafından idare edilen satış bedelinin nemalarıyla birlikte Hazineye intikaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı kayyım vekili, davaya karşı bir diyecekleri olmadığını bildirmiştir.

İlk derece Mahkemesince, paydaşlara atanan kayyımın yönetim kayyımı olmadığı, ortaklığın giderilmesi davası için atanan temsil kayyımı olduğu, TMK’nın 588. maddesinde aranan şartın gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-