Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2018/4710 K.2018/15784

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, mülkiyet hakkında dayalı ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, 2/3 oranında paydaşı oldukları 5 nolu parselin giriş ve depo katının davalı tarafından işgal edildiğini, bu nedenle diğer katların kullanımının da engellendiğini ileri sürerek ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, derdestlik itirazında bulunmuş; ayrıca, taşınmazı babasına teb'an kullandığını, değerini arttırıcı masraf yaptığını, kendisinin davacılardan alacaklı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının kullanımının haklı ve geçerli bir nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davaya konu 5 parsel sayılı taşınmazın davacılar Sebahi ve Abdülkerim ile davalının dava dışı babası Aydın adına 1/3'er paylarla kayıtlı bulunduğu; taşınmazda paydaşlar arasında fiili bir kullanım biçiminin oluşmadığı; zemindeki 5 katlı binanın giriş katının masraf yapılmak suretiyle davalı tarafından "kafe" haline getirildiği ve altındaki depo ile birlikte kullanıldığı, dava açıldıktan sonra davalının taşınmazı terkettiği anlaşılmaktadır.

Diğer yandan, davacılar tarafından davalı ve babası aleyhine çekişme konusu yer hakkında daha önce de 2005/244 es.s. "ecrimisil" davası açıldığı, yargılaması sonucunda; "...paydaşlar arasında fiili kullanım biçiminin veya harici bir taksimin varlığı söz konusu değildir. ... müşterek mülkiyet esaslarına göre, yararlanmadan (intifadan) tümüyle men edilmeyen paydaşın diğer paydaş davalı Aydın ve ona tebaen kullanan davalı oğul Davut'un müdahalesini önleme yetkisi yasal olarak yoktur." gerekçesiyle ve davacıların paylarına karşılık çekişmesiz kullanabilecekleri yerlerin bulunduğu da belirtimek suretiyle davanın reddine karar verildiği; kararın derecattan geçerek 23.05.2008 tarihinde kesinleştiği sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, davalının taşınmazda teb'an(paydaş babasına tâbi olarak) yer kullanıyor olması halinde davanın, paydaşın paydaş aleyhine açtığı dava kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği yargısal uygulamada benimsenmiştir.

Bilindiği üzere, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki el atmanın önlenilmesinden ötürü ecrimisil istiyebilir. Ancak, o paydaşın payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa, açacağı el atmanın önlenilmesi ve ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Somut olayda, davacı paydaşların paylarına karşılık kullanabilecekleri yerler bulunduğu keşfen saptanmış olup, davalının çekişme konusu yeri dava dışı paydaş babası Aydın'a teb'an kullanımının haksız işgal niteliğinde olduğunu ve ecrimisile konu edilebileceğini söyleyebilmek mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.