Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2018/592 K.2018/8723

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, kayden maliki olduğu 332 ada 184 parsel sayılı taşınmazını ölünceye kadar bakma akdi ile boşandığı eşi davalıya temlik ettiğini, kesinleşen boşanma kararında davalının tamamen kusurlu olduğunun tespit edildiğini, davalının kendisini terk ettiğini, akitten doğan yükümlülüklerini yerine getirmesinin artık mümkün olmadığını ileri sürerek, ölünceye kadar bakma akdinin iptali ile tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiştir. Davalı, davaya cevap vermemiş, yargılama sırasında davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairece ‘’...uyuşmazlığın 18.01.2003 tarihinde yayımlanıp aynı tarihte yürürlüğe giren 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi hükmü gereğince kurulan Aile Mahkemesi tarafından değil, genel mahkemelerce çözüme kavuşturulması gerekeceği tartışmasızdır. Tarafların karı-koca olmaları neticeye özellikle mahkemelerin görevine etkili olamayacağı izahtan varestedir.

Hâl böyle olunca; görevin kamu düzeni ile ilgili olması ve yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerektiğinden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılmış olması doğru değildir.’’ gerekçesi ile bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda taraflar arasındaki sözleşmesinin ifasının imkansız hale gelmesinde davalının kusuru bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-