Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2019/1548 K.2019/2739

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Asıl davada davacı, 30.03.2006 tarihinde davalıdan ... ve ... parsel sayılı taşınmazları satın aldığını, aralarında yapılan protokolde davalının söz konusu taşınmazları 10/11/2007 tarihine kadar kullanacağı ve taşınmaz üzerindeki evde ikamet edebileceği hususlarının kararlaştırıldığını, protokol gereği ödemesi gereken miktarı davalının ödemediğini ve taşınmazı da geri almadığını, yapılan ihtara rağmen evi tahliye etmediğini ileri sürerek davalının dava konusu taşınmazlara taşınmaza el atmasının önlenmesine ve taşınmaz üzerideki evden tahliyesine karar verilmesini, birleştirilen davada davacı,

dava dışı eşi ...’in davalıdan 2006 yılı Mart ayında ödünç para aldığını ve bu faizli ödünç para karşılığı teminat olmak üzere adına kayıtlı ... ve ... parsel sayılı taşınmazların davalıya temlik edildiğini, bu hususta taraflar arasında 27/03/2006 tarihinde düzenlenen protokol gereği olarak,

07/11/2007 tarihine kadar borç miktarı olarak kararlaştırılan 60.000 TL'nin ödenmesi halinde dava konusu yerin iade edileceği hususunun karara bağlandığını, taraflar arasında kararlaştırılan parayı belirlenen süre içinde ödemek istediğini, ancak davalı tarafın fahiş faiz talebi yüzünden miktarda anlaşılamadığı için ödemenin yapılamadığını, davalı tarafın teminat olarak verilen yeri geri iade etme sorumluluğundan kaçmak istediğini ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile taşınmazların adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Asıl davada davalı, ortada gerçek bir taşınmaz satış ve devrinin söz konusu olmadığını, dava konusu taşınmazların borca karşılık teminat olarak verildiğini belirterek davanın reddini savunmuş, birleştirilen davada da davalı davanın reddi gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece, “Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler ve 818 sayılı Borçlar Kanununun 81. maddesi 6098 sayılı (Türk Borçlar Kanunu md.97) hükmü değerlendirilmek suretiyle birleşen dava yönünden karar verilmesi,

birleşen davanın sonucuna göre asıl dava konusunda karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. ” gerekçesi ile bozulmuş mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ... parsel sayılı taşınmaz yönünden her iki davada da karar verilmesine yer olmadığına, ... parsel yönünden asıl davanın kabulüne,birleşen davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece, bu kez “Hâl böyle olunca, öncelikle ... sayılı parsel bakımından HMK'nin 125. maddesi gereğinin yerine getirilmesi,

ayrıca 27.3.2006 tarihli sözleşme uyarınca davalı ...'ın davacı ...'e ödemesi gereken miktar saptanarak mahkeme veznesine depo edilmesi için davalı ...'a süre verilmesi, paranın yatırılması halinde iptal ve tescil isteğinin kabul elatmanın önlenmesi isteğinin reddedilmesi,

aksi halde asıl davanın kabulüne karşı davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bozma gerekleri yerine getirilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.” gerekçesi ile bozulmuş mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davalının kesin süre içinde ödemesi gereken miktarı mahkeme veznesine depo etmediği gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı karşı davacı ... ve dahili davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12.02.2019 Salı günü saat 10.25'de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: -KARAR-