Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2019/1583 K.2021/1416

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan ...'nun 6907 parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu bağımsız bölümü kız kardeşi ...'ün 20 yaşlarındaki oğlu davalı ...'e temlik ettiğini, temliğin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının miras payı oranında iptali ile adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, taşınmazın ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile devredildiğini, sözleşmesinin kendisine yüklediği edimleri tam ve eksiksiz olarak yerine getirdiğini, mirasbırakanın son zamanlarında felç geçirdiğini, yardıma muhtaç olduğunu, bakımı ve tedavisiyle her zaman ilgilendiğini, davacıların mirasbırakanı hastalığında dahi ziyaret etmediklerini, cenazesine katılmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, temliğin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince de davalının istinaf başvurunun kabulü ile karar harç yönünden düzeltilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla duruşma günü olarak saptanan 18.02.2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacılar vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ...'nün tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazlarının reddine.

Davalının vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda; ilk derece mahkemesince davanın kabulü ile taşınmazın temlik tarihindeki değeri olan 230.000 TL üzerinden hesaplanan 15.711,30 TL karar ilam harcı ve 19.750 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmiş, davacıların 02.04.2008 tarihli dilekçesi üzerine 16.05.2018 tarihli tashih şerhi ile dava konusu taşınmazın dava tarihindeki 290.000 TL’nin davacıların miras payına isabet eden 108.750 TL üzerinden 7.428,71 TL karar ilam harcı ve 11.450TL vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verildiği, bu hususun taraflarca istinaf

edilmediği, Bölge Adliye Mahkemesince usule aykırı şekilde verilen tavzih kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 305/2. maddesi kapsamında yok hükmünde olduğu, ancak harç kamu düzenine ilişkin olduğundan davacıların miras payına isabet eden değer gözetilerek düzeltilmesine, vekalet ücretinin ise taşınmazın tamamının temlik tarihindeki değeri üzerinden hesaplanarak hükmedilen ilk derece kararındaki haliyle bırakılmasına karar verilmiştir.

Ancak, taraflarca istinaf konusu yapılmayan tashih kararının Bölge Adliye Mahkemesince yok hükmünde sayılmasına karar verilmesi doğru olmadığı gibi, muris muvazaası hukuksal sebebine dayalı davalarda dava değeri, mirasbırakan tarafından temlik edilen taşınmazın dava tarihindeki değeri üzerinden davayı açan mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet eden kısım olup, davanın kabulü halinde harcı ikmal edilen bu değer üzerinden davacılar lehine nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinden, ilk derece mahkemesince tashih şerhinde hükmedilen vekalet ücretinin doğru olduğu anlaşılmaktadır.

Ne var ki, anılan hususlar yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının B-5. bendinin hükümden çıkarılarak yerine B-5. bent olarak “Davacılar kendilerini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.'ne göre hesaplanan 11.450-TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacılara verilmesine,” cümlelerinin yazılmasına, davalının bu yönlere değinen temyiz itirazlarının kabulü ile,