Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2019/1626 K.2020/3786

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, hata hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir. Davacılar, dava dışı Maksut ve davalı ile birlikte 3456 parsel sayılı taşınmazın 550/2230 payını almayı kararlaştırdıklarını, alınan payın 1/6 payını ...’e, 1/6 payını ...’e, 2/6 payını ... ve 2/6 payını da ...’e ait olacağı konusunda anlaştıklarını, ancak tapuda paylarının hatalı şekilde tescil edildiğini ileri sürerek davalı adına kayıtlı olan 1650/17840 payın 1464/17840 olarak düzeltilmesine, iptal edilen 186/17840 payın da 1/2 oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir. Davalı, hak düşürücü süre ve husumet itirazlarında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, satış tarihinden itibaren 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece “... tanık ...’un beyanına göre hatanın 2011 yılında öğrenildiği tespit edilerek 1 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili 25.03.2014 tarihli dilekçesiyle tanık ...’ın hatanın 2013 yılında öğrenildiğini beyan ettiğini, sehven duruşma tutanağına 2011 yılı olarak geçtiğini belirtilmiş; ancak mahkemece bu husus dikkate alınmadan karar verilmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece tanık Maksut Şayır’ın yeniden dinlenmesi, davanın süresinde açılıp açılmadığının belirlenmesi, ayrıca tanık beyanında geçen otopark işletmesi için belediyeye başvuru olup olmadığı hususunda delillerin toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davacıların hataya düştükleri gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; dosya içeriğine ve toplanan delillere göre davacıların hataya düştüğü saptanarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının işin esasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine.

Bilindiği ve 6100 sayılı HMK 297/2. maddesinde düzenlendiği üzere (1086 sayılı HUMK’nun 388/son md.) hüküm sonucu kısmında; “istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesine yer verilmiştir. Yasa maddesinin bu açık hükmünün sonucu olarak, mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır.

Somut olayda, davacıların talebi yönünden hüküm kurulmuş ise de, davacıların daha önceden almış olduğu paylar dikkate alınmak (diğer paydaş Maksut’un devrettiği paylar da dahil) suretiyle toplam pay üzerinden davalı tarafından davacılara eksik verilen payın ne kadar olduğu denetime elverişli bilirkişi raporu ile belirlendikten sonra bu pay üzerinden hüküm kurulması gerekirken nasıl hesaplandığı belli olmayan pay ve metrekare üzerinden hüküm kurulması doğru değildir.