Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2019/2021 K.2019/3760

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, mirasbırakanları ...'ın mirasından men ettiği oğlu ...'ın çocuklarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 10 parça taşınmazı satış suretiyle, 15 parça taşınmazı da bağış suretiyle davalı çocukları..., ..., ..., ... ve ... ile kendinden önce ölen oğlu ...'den olma torunu ...'e temlik ettiğini ileri sürerek bağış ve satış şeklindeki temliki tasarrufların iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında bağış yoluyla temlik edilen taşınmazlarla ilgili dava ana dosyadan tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmiştir.

Davalılar, satış işlemlerinin gerçek olduğunu, tenkis talebi yönünden ise hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece, “Mirasbırakan Hüseyin'in dava konusu taşınmazlarda malik olduğu 1/2 payı davalılara eşit olarak 1/12'şer paylarla temlik ettiği ve davalıların 112, 115 ve 133 sayılı parsellerde üçüncü kişilerden edindikleri dava dışı paylar da bulunduğu halde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26.maddesi gözardı edilerek,

istek aşılmak suretiyle muris ile ilgisi olmayan ve üçüncü kişilerden alınan payların da kabul kapsamına alınması doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmazlarda mirasbırakan tarafından devredilen 1/2 pay üzerinden davacıların miras payı oranında ( her bir davacı için 3/384'er pay ) iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken infazda sıkıntı oluşturacak şekilde, anılan taşınmazların tamamı üzerinden davacıların miras payları oranında ( 3/192'şer pay) iptal ve tescile hükmedilmesi de isabetsizdir.

Kabule göre de, davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığına göre, mirasbırakan tarafından her bir davalıya satış yoluyla devredilen taşınmazların toplam değeri üzerinden kabul kapsamına alınan pay oranında davalılar aleyhine ayrı ayrı yargılama masrafları, harç ve vekâlet ücreti tayin ve takdir edilmesi gerekirken 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 61.maddesi uyarınca teselsül hükümleri uygulanarak ve bağışa konu taşınmazlar ile dava dışı kişilerden alınan payların da toplam değeri üzerinden fazla harç ve vekâlet ücretine karar verilmiş olması da doğru değildir.” gerekçesi ile bozulmuş,

mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 29.01.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davacılar ... vd. vekili Avukat gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı.

Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR-