Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2019/2583 K.2021/1686

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...'ın 38153 ada 15 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binayı damadı ...'in arkadaşı olan davalı ...'a devrettiğini, ...'ın da taşınmazı davalı ...'a temlik ettiğini, temliklerin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., annesi ...'nin herhangi bir geliri olmadığını, bu nedenle anılan taşınmazı diğer davalıya devrettiğini, satışın gerçek olduğunu; davalı ..., devir tarihinde taşınmazın Hazine'ye ait olduğunu, kendisinin de taşınmazı belediyeden satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin mal kaçırmak amaçlı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi davacıların istinaf istemini HMK'nın 353/1.b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar vermiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 23.03.2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı ... vekili Avukat...geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ... gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkin olup, dava konusu taşınmazın dava tarihindeki toplam değerinin 492.435,00-TL olduğu keşfen saptanmıştır.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 1/a bendinde de miktar ve değeri kırkbin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar hükmüne yer verilmiş, 2019 yılı itibarıyla HMK'nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000.00.-TL'lik kesinlik sınırı 58.800.00.-TL olarak uygulanmaya başlamıştır.

Somut olayda, davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmamaktadır. Bu durumda her bir davacının, dava edilen taşınmazdaki miras payının dava tarihindeki değerinin, dava değeri olarak kabul edilmesi gerektiği açıktır. Dava konusu taşınmazın davacıların miras paylarına isabet eden dava tarihindeki toplam değerinin 281.391,42-TL, davacılardan ... ve ...'in 1/14'er miras paylarına karşılık gelen değerin ise 35.173,92 TL olduğu gözetildiğinde, dava değerinin adı geçen davacıların her biri için 2019 yılı itibariyle temyiz kesinlik sınırı olan 58.800.00TL'nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz kesinlik sınırı içinde kaldığı anlaşılan eldeki dava yönünden davacılar ... ve ...'in temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Diğer davacıların temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda; mirasbırakanın "... Mahallesi, 916. Sk, No: 57'de" yer alan gecekondu niteliğindeki tapusuz taşınmazını 17/03/1989 tarihinde ''enkaz satış sözleşmesi'' ile davalı ...'a devrettiği; öte yandan, dava konusu taşınmazın imar-ıslah uygulaması ile Hazine tarafından ... Belediyesine, anılan belediyeden de 1991 yılında yapılan tahsis işlemi ile ... Belediyesine temlik edildiği ve davalı ...'ın dava konusu taşınmazı yukarıda anılan enkaz satış sözleşmesine dayanarak 11.09.1999 tarihinde ... Belediyesinden devraldığı anlaşılmaktadır.