Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2019/3522 K.2020/4617

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak mirasbırakanları ...’in 101 ada 88 parsel sayılı taşınmazını davalı oğlu ...'e muvazaalı olarak satış yoluyla temlik ettiğini, mirasbırakanın Anamur'un dağ köyünde yaşayan emekli maaşına sahip bir kişi olup paraya ihtiyacı olmadığını ileri sürerek taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakanın halen 15-20 dönüm taşınmazı olduğunu, bu taşınmazların mirasçılarına intikal ettiğini, eşi ile 1981 yılında evlendiğinden beri mirasbırakan ile ölene kadar beraber yaşadıklarını, ona baktığını, minnet duygusu ile taşınmazın temlik edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusunun ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece, "…mirasbırakanın gerçek irade ve amacının diğer mirasçılarından mal kaçırma olmadığı, kendisine özenle bakan oğlu davalıya minnet duyguları ile çekişmeli taşınmazı temlik ettiği, temlikin, bakım, hizmet ve emek karşılığı gerçekleştirildiği kabul edilmelidir. Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir...." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, temliklerin muvazaalı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-