Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2019/4901 K.2021/719

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...'in maliki olduğu 1162 ada 48 parsel sayılı taşınmazdaki 1/3 arsa paylı "iki katlı kargir ev" niteliğindeki (1) bağımsız bölüm numaralı taşınmazını diğer mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla 27/10/1982 tarihinde eşi olan davalı ...'e satış yoluyla temlik ettiğini, temlik tarihinde murisin makine mühendisi olarak çalıştığını, ekonomik durumunun iyi olduğunu, malını satması için bir neden bulunmadığını, davalının ise ev hanımı olup taşınmaz alacak maddi güce sahip olmadığını ileri sürerek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, murisin makine mühendisi değil, orta sanat okulu diplomalı teknik işçi olduğunu, dava konusu evin emlak bankası temini ve taksitli ödeme olanakları ile uzun yıllar borç ödeme ile alındığını, ödeme sırasında sıkıntılar çekildiğini, (davalının) annesinin bir dairesini satarak murise verdiğini, çünkü murisin işçilik maaşı ile geçinmesinin güç hale geldiğini, taksit ödemekte zorlandığını, bu esnada (davalının) babasının da Kasımpaşa'da 3 adet dairesinin olduğunu, maaşından ve kira gelirlerinden sürekli kendilerine ek yardımlarda bulunduğunu, murisin ağır ve sürekli yüksek tansiyon kaynaklı görme kaybı ile felçli olduğunu, mirasbırakanın aldığının karşılığı olarak çekişme konusu daireyi kendisine devrettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapudaki satışın gerçek bir satış olmadığı, tarafların gerçek iradesinin bağışlama olması nedeni ile satış akdinin geçersiz olduğu, bağışlamanın ise resmi şekilde yapılmaması nedeni ile geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, verilen karara karşı istinaf talebinde bulunulması üzerine, İstanbul Bölge Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk dairesi 10.10.2019 tarihli ilamı ile, HMK 190/1. ve TMK 6. maddeleri gereğince murisin diğer mirasçılar ve terekeden mal kaçırma kastının varlığı açıkça ortaya konulamadığından davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hukuka uygun görülmediği gerekçesi ile,

davalı tarafın istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1).b.2 maddesi kapsamında kabulü ile mahkemece verilen kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-