Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2019/986 K.2020/5567

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesince verilen 13.12.2018 gün ve 1361-1374 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, 1.000,00 TL üzerinden harçlandırılmak suretiyle açılmış, keşfen dava edilen payların dava tarihindeki toplam değerleri 60.800,12TL olarak saptanmış ve bu değer üzerinden harç ikmal edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacılar vekili tarafından duruşma istekli olarak temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'nun 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 1/a bendinde de miktar ve değeri kırkbin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar hükmüne yer verilmiş, 2018 yılı itibarıyla HMK'nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000.00.-TL'lik kesinlik sınırı 47.530.00.-TL olarak uygulanmaya başlamıştır.

Somut olayda, davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmamaktadır. Bu durumda her bir davacının, dava edilen taşınmazdaki miras payının dava tarihindeki değerinin, dava değeri olarak kabul edilmesi gerektiği açıktır. Dava konusu taşınmazın toplam değerinin 179.200,35 TL olduğu, mirasbırakan tarafından davalı ...’e devredilen payın 1/2 olduğu, 1/2 payın değerinin 89.600.18 TL olduğu, davacılardan... ve ...’nin her birinin dava konusu taşınmazdaki payının (1/28) 3.200,01 TL, davacılardan..., Eşe ve ...’nun (ölümü ile davaya mirasçıları devam eden) her birinin payının (4/28) ise 12.800,03 TL olduğu görülmüştür. Hal böyle olunca, dava değerinin davacılardan biri için 2018 yılı itibariyle temyiz kesinlik sınırı olan 47.530.00TL'nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.