Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/1063 K.2021/2019

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan annesi Gülşeri Akın’ın 1317 ada 5 parsel sayılı taşınmazını oğlu olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, daha önce diğer mirasçılar tarafından davalı aleyhine açılan Lüleburgaz 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/422 Esas 2012/253 Karar sayılı dosyası ile temlikin muvazaalı olduğu belirlenerek davanın kabulüne karar verildiğini ve kararın deracattan geçerek kesinleştiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile miras payına karşılık 100.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini istemiş, aşamada 28.02.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile bedel isteğini 625.79,02 TL’ye arttırmıştır.

Davalı, daha önce dava dışı mirasçılar tarafından açılan davanın eldeki davada kesin hüküm teşkil etmeyeceğini, temlikin muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece Mahkemesince, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar vermiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-