Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/110 K.2021/857

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinden verilen 14.11.2019 gün ve 1020-1644 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil ile tazminat isteğine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davacı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, davacılar ... ve ... yönünden davanın kesin hüküm nedeniyle reddine, diğer davacılar ..., ..., ... ve ... yönünden iddianın sübut bulduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile pay oranında iptal tescil ve tazminata dair verilen kararın taraflarca istinafı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; anılan karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK’nin 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, 1/a bendinde de miktar veya değeri kırk bin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiş, 2019 yılı itibarıyla HMK’nin 362/1-a bendinde belirtilen 40.000.00-TL’lik kesinlik sınırı 58.800,00-TL olarak uygulanmaya başlamıştır.

Somut olayda, iptal tescile karar verilen dava konusu 4421 ada 2, 4422 ada 1, 2, 5, 6 parsel sayılı taşınmazların dava tarihi itibariyle keşfen saptanan toplam değeri 338.700,00-TL, tazminata hükmedilen dava konusu 4421 ada 1, 3, 4 parsel sayılı taşınmazların toplam değeri 187.300,00- TL olup, aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunan ve davası kabul edilen davacılar..., ..., ... ve ...ın her birinin 2/32’şer miras payına isabet eden eden değer ayrı ayrı 32.875,00- TL’dir. Bir başka ifadeyle davası kabul edilen her bir davacı için hükmü temyiz eden davalının sorumlu olduğu dava değeri ayrı ayrı 32.875,00-TL olup, anılan miktarın 2019 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 58.800.00-TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayan kararlar hakkında 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceği açıktır.