Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/1140 K.2021/2263

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Ankara 60. Noterliğinin 24.05.2011 tarih ve 43893 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile (elektrik, su, telefon, doğalgaz abonelik işlemleri, emlak vergisi, beyanname ve benzeri idari işlemleri halletmek üzere) vekil olarak tayin ettiği dava dışı (ölü) kardeşi ...’nin vekaletnamedeki yetkisini kötüye kullanarak, kayden malik olduğu 8877 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 7 nolu bağımsız bölümünü 13.05.2016 tarihinde eşi olan davalıya devrettiğini, davalı ile vekil kardeşinin el ve işbirliği içerisinde hareket ederek kendisini zarara uğrattıklarını ileri sürerek çekişme konusu taşınmazın tapu kaydıının iptali ile adına tesciline, olmadığı takdirde taşınmazın bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu binanın arsasının müteveffa eşi Fahri, davacı ... ve dava dışı ... ile eşi ... ’nin asker arkadaşı olan dava dışı ... tarafından satın alındığını, arsanın satın alındığı tarihte eşi ...ile davacının ortak çalışmakta olduklarını, arsanın satış işlemlerini yapması için ...’nin davacıya para vererek Antalya’ya gönderdiğini ve işlemleri davacının kendi adına yürüttüğünü, daha sonra arsanın kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile müteahhide verildiğini ve 2011 yılında inşaatın tamamlandığını, dava konusu 7 nolu bağımsız bölümün müteveffa ...’ye,

dava dışı 11 nolu bağımsız bölümün davacı ...’ye 18 ve 3 nolu bağımsız bölümün ...’ye verildiğini, diğer arsa ortağı ...’a ise 4 adet bağımsız bölümün düştüğünü, davacı ...’nin işlerini gerekçe göstererek ve Antalya’ya gidemeyeceğini belirterek 7 nolu bağımsız bölümün devir yetkisini de içeren vekaletnameyi 2011 yılında düzenleyerek ...’ye teslim ettiğini, bu daireyi 2011 yılından bu yana kendilerinin kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, verilen karara karşı istinaf talebinde bulunulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nun 353/1.b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-