KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2020/1391 E., 2021/2373 K.·Mahkemesi : ...bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Nisan 2021
- Dava türü
- TAPU İPTALİ VE TESCİL
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davadan dolayı...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince verilen 24.12.2019 gün ve 1474-1821 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.
-KARAR-
Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalının istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun 6100 Sayılı ...nun 353/1-b-1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK.'nın 362.maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, 1/a bendinde de miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiş, 2019 yılı itibarıyla HMK.'nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000.00 TL’lik kesinlik sınırı 58.8000,00 TL olarak uygulanmaya başlamıştır.
Hemen belirtilmelidir ki, pay oranında açılan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığından, dava değeri davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değerdir.
Somut olayda, çekişme konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değeri 174.857,91 TL olup, aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunan her bir davacının miras payına (3/16) isabet eden 32.785,86-TL’nin 2019 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 58.8000,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayan kararlar hakkında 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bir karar verilebileceği açıktır.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2020/1391, K. 2021/2373, 19 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama