Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/14 K.2021/789

Taraflar arasında görülen davada; Davacılar, mirasbırakanları Meryem Kaya’nın maliki olduğu 1688 parseli davalı torunu ...'ya devrettiğini, davalı ...’in taşınmazı muvazaalı olarak diğer davalı ...’e temlik edip daha sonra geri aldığını, temlikin mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir. Davalı ..., işlemin gerçek satış olduğunu, taşınmazı 14.08.1995 tarihinden itibaren kendisinin kullandığını, diğer davalı ...'e inanç sözleşmesi gereği taşınmazı devrettiğini belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın davalı ... yönünden kabulüne, davalı ... bakımından husumet yokluğundan reddine ilişkin verilen karar Dairece; “..Somut olaya gelince, dinlenen tanıklar mirasbırakanın mal kaçırmasını gerektirir somut bir olgu ortaya koyamamışlardır. Ayrıca, mirasbırakan mal kaçırma kastı ile hareket etseydi terekesindeki maliki ve paydaşı olduğu toplam 14 adet taşınmazını da davalıya devredebileceği açıktır.

Bu bilgiler yukardaki ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde muvazaa iddiasının kanıtlandığı söylenemez. Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir...”gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-