Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/1803 K.2021/3078

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 22 parsel sayılı taşınmazdaki 2 ve 5 nolu bağımsız bölümlerde davalıdan aldığı borç paranın teminatı olarak haciz işlemi tesis edildiğini,davalıya olan borcunu ödediğini ve davalı tarafından borcun kapandığına dair belge verilmesine rağmen icra takibi yapılarak taşınmazların davalı tarafça alacağına mahsuben alındığını, davalı ile yaptığı görüşmelerde taşınmazları geri vermesi için 750.000,00 TL istediğini, davalı hakkında tefecilik yaptığı iddiası ile suç duyurusunda bulunulduğunu, davalı adına oluşan tescilin yolsuz olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile yapılan ödünç sözleşmeleri gereğince davacının çekişme konusu taşınmazları teminat gösterdiğini, davacının borçlarını ödememesi nedeniyle yapılan icra takibi sonucu taşınmazların alacağa mahsuben kendisine ihale edildiğini, davacının ana para ve faiz ödemesi yapmadığını, borcun ödendiğine ilişkin belgelerdeki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafça davalı aleyhine borcunun olmadığı iddiası ile menfi tespit istemine ilişkin açılan davada Mahkemenin 2011/653 E. 2014/55 K. sayılı ilamı ile davanın reddine karar verildiği ve anılan kararın kesinleştiği, bu nedenle icra takibi sonucu yapılan ihaleler ile davalı adına oluşan tescilin yasal olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b.1 fıkrası uyarınca esastan reddedilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-