Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/2118 K.2021/1574

Taraflar arasında görülen davada;

Dava, bağıştan rücu hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa bedel isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...’nun maliki olduğu 300 ada 10 parsel sayılı taşınmazı, camii ve kültür alanı yapılmak üzere şartlı olarak ... Belediyesine bağışladığını, sözü edilen belediyenin kapatılması sonucu taşınmazın davalı belediyeye geçtiğini, 2012 yılında yapılan imar planında ise bu yerin park alanı olarak imara açılıp imar durumunun bu şekilde kesinleştiğini, TBK’nun 295. maddesine göre bağışlananı geri alma haklarının doğduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın adlarına tescilini, olmadığı taktirde şimdilik 200.000-TL bedelin faiziyle birlikte tahsilini istemişler, ıslah dilekçesiyle bedel isteğini 1.045.380,00-TL’ye yükseltmişlerdir.

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, çekişme konusu taşınmazın 17/04/2007 tarihli nazım imar planında kültürel tesis alanında, aynı tarihli uygulama imar planında ise ayrık nizam iki kat konut alanında kaldığını, imar planlarının idare mahkemesince iptaline karar verildiğini, büyük şehir belediyesi tarafından 28/05/2012 tarihinde onanan 1/1000 ölçekli uygulama imar planının 18/06/2012 tarihinde askıya çıkartılıp 18/07/2012 tarihinde askıdan indirildiğini, plana yasal süresi içerisinde itiraz edilmediğini, bu plana göre ise taşınmazın kısmen park alanında kısmen de yol alanında kaldığını, taşınmazın amacına uygun şekilde kullanılması için plan tadilatı çalışmalarına başlandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ‘1993 yılında bağışlanan çekişme konusu taşınmazın imar planındaki durumunun bağış amacına uygun olmadığı, her ne kadar imar planında tadilata gidileceği savunulmuş ise de, yürürlükteki imar planına göre taşınmazın park alanında kaldığı, bağışın yapıldığı tarih ile dava tarihi arasında geçen süre de nazara alındığında bağıştan rücu koşullarının oluştuğu’ gerekçesiyle iptal tescil isteği yönünden davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece, “Bilindiği üzere, bağıştan rücu, bağışlayandan, bağışlanana varması gerekli tek taraflı bir irade beyanı ile bağışlamanın geriye etkili olarak ortadan kaldırılmasıdır.

Rücu hakkı, bir hukuki ilişkiye son veren yenilik doğurucu ve şahsa sıkı suretle bağlı olup bağışlananın durumunun ilelebet belirsizlik içinde bulunmaması için de yasa koyucu tarafından haklı olarak bir süre ile kısıtlanmıştır. Ayrıca, 818 sayılı Borçlar Kanununun 246. maddesinin 2. fıkrasında gösterilen istisna dışında kural olarak mirasçılara geçmediği gibi, temlik de edilemez.

Somut olaya bu çerçevede bakıldığında, mirasçı olan davacılar tarafından açılan davanın dinlenebilme olanağı yoktur. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-