Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/2231 K.2021/6623

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...'ın maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmazını 05/11/1984 tarihinde satış göstermek suretiyle davalı oğlu ...'a devrettiğini, yapılan işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, murisin ölüm tarihinin 1992 yılı olduğunu, mirasçıların bu tarihten 23 sene sonra muvazaa iddiası ile dava açmalarının kötü niyetli olduklarını gösterdiğini, kalçası kırılan ...'ın bütün bakım ve iyileşmesinin kendisi tarafından karşılandığını, 11 yıl süre ile kendisi ve kızı ... tarafından murisin her türlü bakım ve ihtiyaçlarının giderildiğini, davacıların murisle hiç ilgilenmediklerini belirterek davanın reddini savunmuş, yargılama sırasında davalının ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece, muris muvazaasına ilişkin iddianın sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, verilen karara karşı istinaf talebinde bulunulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesinde kural olarak bir isabetsizlik olmadığı, ancak, murisin çocukları ... ve ...'ın dava tarihinden önce ölümü nedeniyle eksiğin tamamlanması yoluyla getirilen muris ...'a ait ...

2. Noterliğinin 06/12/2019 tarihli 51065 yevmiye nolu mirasçılık belgesi esas alınmak suretiyle davacıların bu mirasçılık belgesinde gösterilen miras payları oranında iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince davacılara eksik pay verilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olmasının doğru olmadığı gerekçesi ile davalılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/(1).b.1 maddesi uyarınca esastan reddine;

istinaf nedenleri yerinde görüldüğünden davacıların istinaf başvurularının 6100 sayılı HMK'nun 353/(1).b.2 maddesi uyarınca kabulü ile Mahkemece verilen kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı mirasçıları vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 09.11.2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacılar vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı mirasçılarının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 3.050,00 TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 102.520,00 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalı mirasçılarından alınmasına, 09/11/2021 tarihinde kesin olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava, muris muvazaası hukuki sebebine dayalı pay oranında iptal ve tescil istemidir.

Muris ... 05.11.1984 tarihinde ... köyü ... parselde kayıtlı tarla niteliğindeki taşınmazı oğlu ...'e satış suretiyle devretmiştir. Muris ... 31.01.1992 tarihinde ölmüştür.

Davacılar, dava dilekçesinde taşınmazın gerçekte hibe edildiğini, davalının başka taşınmazları da satarak parasının kendisinin aldığını iddia etmiş, 1986 yılında da davalının saf olan kardeşini evden kovduğunu iddia etmiştir. Başka bir olaya da dayanmamışlardır.

Davalı ..., davalıların ölen kardeşlerinin mirasçıları olduğunu dava açmaya haklarının bulunmadığını, murisin ölümünden 23 sene sonra açmalarının kötü niyetli olduklarını gösterdiğini, kendisinin ve kızının annesine baktığını bunun bile ivaz sayılması gerektiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Tüm dosya kapsamından, tanık ifadelerinden murisin davalılardan mal kaçırmasını gerektirecek bir anlaşmazlık, husumet bulunmamaktadır. Dava dilekçesinde dayanılan husus temlikten 2 yıl sonra gerçekleşmiştir. Tanıklar dahi net olarak konuyu bilmemektedirler. Davacılar davasını HMK 190, TMK 6 çerçevesinde ispat edememişlerdir. Davacı ve davalı tanıklarının ifadeleri doğrultusunda davalı ...'in annesine sürekli baktığı, başka taşınmazlarında bulunduğu ve öncesinde de satıldığı bu hususların araştırılmadığı, murisin mal kaçırma iradesinin ortaya konulmadığı anlaşılmıştır. Yöredeki 2/B uygulaması ve tarlaların değer kazanması göz ardı edilmiştir.

Yerel mahkeme kararının gerekçesinde "davalıların bakımda bir semendir savunmasını göz ardı ederek bu savunmaya itibar edilemeyeceğini belirtmiş, satış bedelsizdir muvazaa vardır yaklaşımını sergilemiş ve bakımı da bu tarladan elde ettiği gelirle yapmıştır, kendi parasından bakmamıştır" gerekçesine dayanmış, dayanılan bu gerekçe dosya gerçeğinden uzak, mevcut muvazaa anlayışı ve uygulanan hukuk açısından yetersiz bir gerekçedir.

Davalıların murislerinin sağlığında bu davayı açmamış olmaları, temlikten 31, murisin ölümünden yaklaşık 24 yıl sonra bu davanın murisin torunları tarafından açılmış bulunması, davanın eksik araştırma, inceleme ve yetersiz, dosya kapsamına uymayan gerekçe ile kabul edilmesi yerinde olmadığından TMK m. 6 ve HMK 190 uyarınca reddi gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.