Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/2431 K.2021/4649

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıya yanına taşınarak kendisine ölünceye kadar bakması karşılığında 611 ada 21 parselde kayıtlı taşınmazını intifası uhdesinde kalmak kaydıyla 25/03/2010 tarihinde bağışladığını ve birlikte yaşamaya başladıklarını, davalının, yaklaşık Temmuz 2014 tarihinden itibaren bağışın yüklediği edimleri yerine getirmediğini, davacının intifa hakkı kendisinde olduğu halde taşınmazını kullanmasına izin vermeyerek evden kovduğunu, o günden bu güne tüm bakımını oğlu ...'nun üstlendiğini ileri sürerek taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, aşamada davacının ölümüyle mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

Davalı, taleplerin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davanın zamanında açılmadığını, davaya konu tasarruf işleminin ölünceye kadar bakma sözleşmesi olmadığını, rücu hakkının saklı tutulduğu şarta bağlı bir tasarruf işlemi de olmayıp sadece intifası devredene mahsus kalmak kaydıyla çıplak mülkiyet hakkının devri olarak gerçekleşmiş usule ve tarafların iradesine uygun bir bağış işlemi olduğunu, dava dilekçesine konu edilen olayların tamamen asılsız ve gerçeklere uygun olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafın iddiasının TBK 295/3 ve 297 maddeleri gereğince haklı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacılar ... ve ...’nun istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... mirasçısı ... vekili ve davacı ... mirasçısı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-