Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/2742 K.2021/3510

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan anneleri ...'un, davalı oğlu ...'in baskısı ve kandırmasıyla 4229 ada 18 parsel sayılı taşınmazı ile 4150 ada 29 parseldeki hissesini tapuda satış göstermek suretiyle davalıya temlik ettiğini, işlemin diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, 4150 ada 29 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini, davalının üçüncü kişiye devrettiği 4229 ada 18 parseldeki (2) nolu bağımsız bölüm yönünden ise taşınmazın rayiç değeri tespit edilerek davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, mirasbırakanın hiçbir şekilde erkek ve kız evlat ayrımı yapmadığını, yapılan işlemlerin tamamen gerçek satış işlemleri olduğunu, mirasbırakanın hem kendi ihtiyaçları hem de oğlu İsmail'in diyaliz hastası olması sebebi ile sağlık harcamalarının arttığını, bu harcamalarına kaynak yaratmak için çekişmeli taşınmazları kendisiyle ilgilenen ve destek olan davalıya sattığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakanın denkleştirme amacı ile çekişmeli taşınmazları davalıya devrettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf başvurusu üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; mirasbırakanın tüm mirasçılarına mal vermediği, dava dışı mirasçılara verilen bir şey olmadığı ve bu yönde bir iddia da olmadığı dikkate alındığında denkleştirme iradesi ile hareket ettiğinin söylenemeyeceği, dinlenen tanık beyanlarından, miras bırakanın mal satmaya ihtiyacı olmadığı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olmadığı gerekçesiyle istinaf talebi kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, muvazaa iddiası kanıtlandığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-