Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/3205 K.2021/1980

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, davalı ile ortak mirasbırakan babaları S.. K..'nun, 247 ada 13 parsel sayılı taşınmazını 27.11.1995 tarihinde bağış, 323 ada 9 parsel sayılı taşınmazını ise 28.05.2009 tarihinde ölünceye kadar bakım akdi ile davalıya devrettiğini, işlemlerin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek saklı paylarını aşan miktardaki tasarrufun tenkisine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, 323 ada 9 parsel sayılı taşınmazın ölünceye kadar bakma şartı ile temlik edildiğini, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin ivazlı ve sağlararası bir işlem olduğunu, bakım borcunu yerine getirdiğini, bağış suretiyle temellük ettiği 247 ada 13 parsel sayılı taşınmaz yönünden de murisin mal kaçırma amacının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ölünceye kadar bakma akdi ile temlik edilen taşınmaz yönünden devrin mal kaçırma amacı ile değil gerçekten bakılmak amacı ile yapıldığı, davalının bakım borcunu yerine getirdiği, ivazlı akitlerde tenkis hükümlerinin uygulanamayacağı bağış suretiyle temlik edilen taşınmaz yönünden ise devrin saklı payı zedeleme kastıyla yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar Dairece; "...mirasbırakan ...ın ölünceye kadar bakma akdi ile davalıya devrettiği 323 ada 9 parsel sayılı taşınmaz yönünden mal kaçırma kastının olmadığı,

davalının da bakım borcunu yerine getirdiği saptanmak, diğer yandan ölünceye kadar bakma akitleri ivazlı olduğundan tenkise tabi olmadığı gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı... tanık anlatımlarından davalı oğlu ile birlikte yaşayan mirasbırakanın davacı kızları ile küs olduğu, davacı kızlarının eve ziyarete geldiklerinde içeri alınmadıkları gözetildiğinde 247 ada 13 parsel sayılı taşınmazın saklı payı zedeleme kastıyla davalıya temlik edildiği sonucuna varıldığı...

247 ada 13 parsel sayılı taşınmaz yönünden yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tenkis konusunda inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasının doğru olmadığı" gerekçeleri ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, 247 ada 13 parsel sayılı taşınmaza yönelik tenkis taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tenkis isteğine ilişkindir.

Hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca işlem yapılarak 247 ada 13 parsel sayılı taşınmaz yönünden yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, hüküm altına alınan tenkis alacağı, karar tarihinde muaccel hale geldiğinden, karar tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken, hatalı olarak dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması doğru değildir.