Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/3239 K.2021/4010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...ın maliki olduğu kök 173 ada 2 parsel sayılı (imar ile 2235 ada 10 ve 12 sayılı parseller ) taşınmazını davalı oğlu ...’a 03/02/1987 tarihinde satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu, kat irtifakı tesisi ile oluşan bağımsız bölümlerin üçüncü kişilere zaman içerisinde satıldığını ileri sürerek, satıştan elde edilen bedelden miras paylarına isabet eden kısmının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, temlik tarihinde bağ niteliğinde olan dava konusu taşınmazı o günün rayicine uygun olarak satın aldığını, bedelsizlik iddiasının yerinde olmadığını, taşınmaz değerlendikten ve temlikten uzun süre geçtikten sonra dava açılmasının hakkın kötüye kullanılması kapsamında olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafın mal kaçırma amacını bildirdiği tek tanık ile kanıtlayamadığı, davalı tanıklarının ise iddianın aksine beyanlarda bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin istinaf başvurusu da Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddedilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-